"Gdy w treści certyfikatu rezydencji nie ma wskazania co do okresu jego ważności, certyfikat taki z uwagi na fakt, że potwierdza istnienie określonego stanu faktycznego zachowuje swoją aktualność tak długo, jak długo nie ulegnie zmianie potwierdzony w nim stan faktyczny, czyli nie ulegnie zmianie miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych."

Prezentowany wyrok jest istotny dla tych przedsiębiorców, którzy w związku z prowadzoną działalnością pełnią funkcje płatnika podatku dochodowego, zarówno w stosunku do osób fizycznych jak i osób prawnych. W przypadku, gdy wypłacają one świadczenia np. z tytułu odsetek bądź z tytułu udziału w zyskach osób prawnych zobowiązane są do pobrania i odprowadzenia do urzędu skarbowego należnej kwoty podatku dochodowego. Jednocześnie, jeżeli wypłata następuje na rzecz podmiotu posiadającego rezydencję podatkową w innym państwie, jej opodatkowanie winno nastąpić przy zastosowaniu stawek podatku wynikających z odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania w korespondencji z postanowieniami ustawy.

Przepisy ustaw podatkowych wymagają jednak w takiej sytuacji posiadania przez płatnika certyfikatu rezydencji wystawionego przez administrację podatkową kraju, w którym mieszka odbiorca świadczeń.

Stanowisko WSA we Wrocławiu potwierdza, że gdy płatnik posiada już w swojej dokumentacji certyfikat rezydencji podatkowej kontrahenta, to certyfikat taki może stanowić podstawę do zastosowania stawek podatku dochodowego wynikających z odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nawet wówczas, gdy został on wystawiony dużo wcześniej (przy założeniu, że nie wskazuje on terminu ważności). Warunkiem jego wykorzystania jest jednak to, aby potwierdzona przez ten certyfikat rezydencja podatkowa odbiorcy świadczeń nie uległa zmianie.

Z uwagi na fakt, iż uzyskanie certyfikatu rezydencji, w zależności od sprawności działania administracji podatkowych różnych państw, może zająć sporo czasu oraz wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów, prezentowany wyrok - umożliwiający wykorzystanie starych, lecz aktualnych certyfikatów rezydencji - należy ocenić pozytywnie.

Dla uzyskania pewności że taki stary certyfikat jest ważny płatnik, chcąc oprzeć się na takim starym certyfikacie, powinien rozważyć uzyskanie stosownego potwierdzenia od kontrahenta (ewentualnie samodzielnie okoliczność tę zweryfikować). Wówczas stary certyfikat będzie można uznać za potwierdzający aktualny stan faktyczny. Istotne jest to że potwierdzenie to nie musi mieć miejsca przed wypłatą świadczenia i może odnosić się do zdarzeń historycznych poprzez wskazanie że rezydencja podatkowa nie uległa zmianie od daty wydania starego certyfikatu.

Źródło: opracowanie własne, na podstawie orzeczenie WSA we Wrocławiu  sygn. akt: III SA/Wr 684/11